Foto’s:

Start- en finishfoto’s (Rinus Groen)                                         Fotoalbum 1 (Spieker Sportfotografie)

Wisenttrail 2017, 34 en 18km Deel 1  (Olga Stikkel)              Fotoalbum 2 (Spieker Sportfotografie)

Wisenttrail 2017, 34 en 18km Deel 2  (Olga Stikkel)              Fotoalbum 3 (Spieker Sportfotografie)

Foto’s (Marianne Evertse)                                                        Foto’s (Rimke Musch)

54 km Kootwijkerzand (Jenny van Elzelingen)                       Start en prijsuitreiking (Arno Manschot)

1100 foto’s van Wilco (Wilco Schut)

Video’s:

Wisentrail 54 km (video Heiko Lampe)

korte impressie Het Leesten (Ronald Brouwer)

 

Verhalen:

verhaal Eduard Vossenbeld 54 km

Verslag Wisenttrail 3 september 2017 54 kilometer Eduard Vosseveld

Begin april 2017 had ik me opgegeven voor deze trail, mede naar aanleiding van een bezoek aan de Wisenten in 2016. In 2016 had ik me al ingeschreven voor de N70 trail, dus dit jaar moest het er maar van gaan komen.In de voorbereiding ben ik een aantal malen gaan trainen in de het gebied waar deze trail doorheen voert waaronder met name de Kooiberg en Hoog Buurlo en het Kootwijkerzand zelf, maar de organisatie heeft me toch menig nieuw paadje laten zien die je normaal als loper niet zou inslaan, hieronder een relaas.

Deze dag begon mistig maar bij de start kwam het zonnetje al door. De 81 deelnemers begonnen aan een eerste lus richting Hoenderlo. Via de Leestener hei kwamen we na ca 9 km bij de eerste drinkpost aan waar we water konden drinken. Bij km 10 als ik me goed herinner kregen we een mooi technisch stukje te verwerken met veel gedraai en op en neer over zandduinen, die nu begroeid zijn met naaldbomen,op smalle paadjes. Bij km 13 kwamen we ineens aan op een bergkam met aan weerszijden diepe dalen. Fantastisch stukje en ineens was daar ook een fotograaf die actiefoto’s van ons maakte. Nooit geweten dat dit hier te vinden is en het is niet voor niks dat trailrunning je op de mooiste plekjes brengt. Na 18 kilometer kwamen we weer aan bij de start om te beginnen aan de tweede ronde. Ik trok zelf nieuwe schoenen en sokken aan en at wat en vervolgens staken we de provinciale weg over. De vrijwilligers regelden uitstekend dat het verkeer ons voorrang gaf. Toen de Kooiberg op, mijn trainingsgebied, maar toch kwam ik hier op een mooi pad te lopen die ik nog nooit had genomen. Onderweg sprak ik kort met wat medelopers, en de algemene tendens was wel dat t zwaar was. Op de Hoog Buurlose hei was in de verte al zichtbaar het Kootwijkerzand, dat hadden we nog tegoed. Bij km 25 kwamen we bij de derde verzorgingspost en daar had ik vorige week wat extra energierepen in een boom gelegd omdat de wilde zwijnen overal hier aanwezig zijn en alles eten. Een reepje zullen ze ook niet versmaden. Via mooie paden kwamen we na op het Kootwijkerzand. Een megagebied en gelukkig was het deze dag niet al te warm want als het ca. 30 graden zou zijn dan kan de temperatuur hier enorm oplopen en het bijna onhoudbaar maken om dit gebied te doorkruisen.

Of het nou aan de zwaarte van het parcours lag of aan de wissel van mijn schoenen, feit was dat ik enorm zere knieën kreeg hetgeen ik weet aan de ouderdom en hoeveelheid kilometers van mijn schoenen, maar bij verzorgingspost 35 km gaf een andere loper ook aan dit te hebben. Ik moest steeds veel wandelen, maar ik was zeker niet de enige. Tussen km 35 en circa

42 km moesten we weer enorm veel ploeteren door het zand en daarna kwamen we uit achter het gehuchtje Radio Kootwijk en via mooie paden door de bossen weer terug naar de 25km  is ook 45 km verzorgingspost.

Het moet gezegd, de trail was fantastisch uitgezet, de peilen waren oranje en dus goed zichtbaar op afstand en veelvuldig aangegeven. Alleen het uitpeilen al is een prestatie op zich. Bij de verzorgingspost stond een man of acht om goed te drinken en wat op krachten te komen.

Ons wachtte nog een laatste krachtsinspanning: 9 km over de hei met wederzijds veel vergezichten en wederom een kleine zandbak bij km 48 en toen een enorm lang bospad die ons uiteindelijk liet uitkomen bij de Kooiberg. We waren er bijna en na ontvangst van wat laatste aanmoedigingen van deelnemers van kortere afstanden en de vrijwilligers kwamen we na 54 km over de finish.

Persoonlijk was dit mijn zwaarste trail tot  heden. 7 uur heb ik er over gedaan, maar tijd is niet belangrijk.  Ik moest vanaf km 33 veelvuldig wandelen en mijn knieën lieten hardlopen niet meer toe. Normaal gesproken denk ik onderweg nog wel eens aan een muziekliedje maar dat zat er ook niet in. Kortom: volledig leeg gelopen.

Maar wat heeft de organisatie hier met de vele behulpzame vrijwilligers ons toch een megamooi stuk Veluwe laten zien. Een afwisseling van hei, bos, reliëf en zand en zand. Veel vergezichten die je de nietigheid van de mens eens te meer liet voelen. En daar moesten wij trailers doorheen zien te komen hetgeen de meesten is gelukt, ondanks veel uitvallers.

Dat het parcours zwaar is daar had de organisatie ook voor gewaarschuwd maar juist dit maakt voor trailers juist de uitdaging des te groter.

Kortom: als je een echte inspanning wilt leveren en een mooi parcours wilt

lopen: Neem deel aan de Wisenttrail 54 km. En dat allemaal in hartje Nederland!

Tot volgend jaar en organisatie en mededeelnemers: reuze bedankt.

Eduard Vossebeld, Holten.

Het verhaal van Dorothé