Foto’s:

Fotoverslag (Bas van Binnendijk)                                 Fotoalbum 1 (Rinus Groen)

Fotoalbum 1 (Spieker Sportfotografie)                          Fotoalbum 2 (Rinus Groen)

Fotoalbum 2 (Spieker Sportfotografie)                          Finish (Rinus Groen)

Fotoalbum 3 (Spieker Sportfotografie)                          Kootwijkerzand (Jenny van Elzelingen)

Wisent Trail 2018, 18 km (Herman Stikkel)                   Wisenttrail diversen (Jenny van Elzelingen)

Foto’s 18 km (Jenny van Elzelingen)                             ‘t Leesten 11 km (Miriam Drieman)

Overstekend wild (Ralph Apeldoorn)

 

Video’s:

Videoverslag (Frank de Ruiter)

Verhalen:

Verslag Politiesportbond
verhaal Eduard Vossenbeld 54 km
Wisenttrail Apeldoorn 54 km 2 september 2018.

Na de goede ervaring van vorig jaar had ik me voorgenomen dit jaar weer deel te nemen. Vorig jaar voerde de route eerst door het Ugchelse bos en toen naar Radio Kootwijk en nu was het andersom.

Ik had de vrijdag onderweg een aantal drinkbekers voor mezelf uitgezet zodat ik niet teveel mee hoefde te sjouwen en signaleerde dat de route op menige plek totaal anders was dan vorig jaar. Het uitzetten en uitpijlen van zo’n route is een prestatie op zich, bij elke kruising werd vooraf aangegeven waar het heen moest en dan een bevestigingspijl op het rechte stuk na de bocht.  Hier volgt het korte relaas van deze toch wel monstertocht.

We starten om 10.00 samen met de 34 kilometer lopers nadat er kort met wat bekende trailers was gesproken.

De startlocatie leent zich prima om zoveel mensen te huisvesten en via een klein stukje weg kwamen we op de Kooiberg waar het gestaag omhoog ging. In Lieren waar bij de Veluwse Stoomtrein maatschappij een open dag werd georganiseerd toeterden de stoomloc’s er driftig op los en deze tonen vergezelden ons de eerste kilometers.

Onderweg werd er nog wat gesproken maar na wat geslinger bij 7 kilometer werd de eerste zandbak overgestoken. De schaapskudde konden we goed zien grazen, maar we moesten het toch verder zelf doen.  Tm 10 kilometer was het dezelfde route als vorig jaar (alleen was dit het eind en toen zat menigeen er helemaal doorheen) en bij 10 kilometer pakten we een mooi stukje single track door hei en kleine berkjes.

Na achter Radio Kootwijk een mooi beukenpad te hebben gevolgd kwamen we bij 12,5 km op de eerste verzorgingspost aan. Snel wat genuttigd en door naar gebouw  50 KV, op Wikipedia is hele goede informatie te vinden over dit mooie gebied die als zenderpark met voormalige koloniën diende en die nu terug is gegeven aan de natuur.

Op naar het mooie Kootwijkerzand, op het moment dat wij deze grootste zandverstuiving van West Europa doorkruisten hadden we geluk dat het bewolkt was en zodoende hebben we niet veel extra zweet gebruikt.

Bij 18 km kwam ik bij mijn eigen waterpost waar ik ook een shirtje wisselde.

Via een bosachtig deel kwamen we weer aan bij de Verzorgingspost. Ik vond zelf dat het lekker liep waarbij we relatief veel in de schaduw konden lopen omdat de zon nog niet hoog genoeg stond. Via Hoog Buurlo (betekenis kleine woning in t bos) en de Kooiberg terug naar de start. De Kooiberg is een enorm mooi gebied waar veel hoogteverschillen zijn en als het geregend heeft ontstaan er op de zandpaden ware stroompjes. Ik kom hier drie keer per jaar maar door de sterke afwisseling kun je hier nog steeds verkeerd lopen en wederom leerde ik hier nieuwe paadjes kennen. We staken ter hoogte van de Cantharel de drukke provinciale weg over naar Hoenderloo en de vele verkeersregelaars alhier lieten dit uitstekend verlopen, knap staaltje organisatie.

Bij de start kwam ik aan in een tijd van 3 uur 40 , best wel snel, wat denk ik mede komt doordat je ongemerkt een iets hoger tempo loopt doordat er deelnemers van de 35 km meelopen en je voort stuwen.

Onder een omgevallen boom had ik schoenen en mijn heupgordel neergelegd en na schone sokken en andere schoenen aangetrokken te hebben starten we de tweede ronde. Deze wissel kostte me 5 minuten.

Via het mooie sprengengebied (Koppelsprengen) voerde de route ons naar de Bakenberg en de beroemde vijver waar ooit een schat in is verzonken. Verder maar weer en na een rot klimmetje en veel geslinger door een bos eindelijk aangekomen bij het Vossenbosch. Ik meende dat als we dit gehad hadden we het makkelijk zouden krijgen. Want het Vossenbosch is een stuwwal midden in het bos met aan weerszijden mooie vergezichten. Continu op en af waren we na ca. een kilometer weer op een doorgaand zandpad. De organisatie had echter een tweede gebiedje als stuwwal uitgezet, nooit geweten dat deze hier zat, zo zie je maar weer hoe mooi trailen is. Eindelijk was daar de verzorgingspost van 47 kilometer en zittend en zwetend met twee medetrailers gesproken over onze bijzondere hobby, we kunnen het niet laten maar bij deze afstand komt altijd de vraag op: waar zijn we in ’s hemelsnaam aan begonnen…. Na veel gewandel en mijn wens op onder de 6,5 uur te blijven kon ik zowaar de laatste 2 kilometers weer hardlopen.

Na 55,47 kilometer op mijn Garmin werd de finish behaald in minder dan 6,5 uur. We hadden 354 Hoogtemeters volbracht en enorm veel zand onder ons gelaten.  Eigenlijk bizar dat je dan 20 km in 2 uur en drie kwartier loopt, terugrekenend vanaf de start, maar de vermoeidheid en spieren gaan op enig moment hun werk doen…

Wat een tocht en ervaren trailers die al meer dan 80 kilometer hadden gelopen zeiden na afloop dat dit de trail ze tegenviel qua zwaarte. Kortom: uitdaging ligt zeker niet alleen in de Alpen maar zeker op onze mooie Veluwe!

Wederom een schitterende dag gehad en organisatie super bedankt.

Eduard Vossebeld,  Holten.

verhaal van Sanne